Brussel, 4 november 2026 — Met minder dan een maand te gaan tot de door de federale regering vooropgestelde deadline van 1 december, blijft onduidelijk welke vooruitgang werd geboekt in de dossiers rond abortus, zwangerschap voor een ander, discreet bevallen en euthanasie bij wilsonbekwamen. Tegen de achtergrond van aanhoudende politieke spanningen en nieuwe onzekerheid over de federale besluitvorming groeit het risico dat de deadline niet wordt gehaald. Vrouwenraad waarschuwt dat verdere vertragingen een reële impact hebben op mensen die wachten op rechtszekerheid, toegang tot zorg en juridische bescherming
Eerder dit jaar besliste de regering-De Wever om deze vier dossiers gezamenlijk te behandelen. Volgens de meerderheidspartijen zou die aanpak de kans vergroten om vooruitgang te boeken op elk van de dossiers. De regering stelde zich daarbij 1 december als deadline om tot een akkoord te komen.
Volgens de koepel van 34 verenigingen en organisaties die werken aan gelijke kansen en rechten voor vrouwen, roept dit vragen op. Hoewel de dossiers inhoudelijk sterk verschillen, dreigt vooruitgang in het ene dossier afhankelijk te worden van politieke compromissen in een ander. Bovendien bestaat het risico dat deze belangrijke maatschappelijke kwesties ondergesneeuwd raken door de aanslepende begrotingsonderhandelingen en andere politieke spanningen.
Jana Van Acker, directeur Vrouwenraad: “Wanneer de rechten van vrouwen afhankelijk worden gemaakt van politieke deals over andere dossiers, gaat het niet langer alleen over een gebrek aan toegang tot basisgezondheidszorg. Dan gaat het ook over de vraag welke plaats vrouwenrechten krijgen in onze democratie. Die staan duidelijk niet hoog op de prioriteitenlijst.”
Vandaag lijkt de zelfopgelegde deadline van 1 december steeds moeilijker haalbaar. Terwijl de politieke aandacht opnieuw blijft hangen in begrotingsonderhandelingen en de dreiging van een vallende regering, blijven cruciale dossiers wachten op politieke duidelijkheid.
Voor de betrokkenen gaat het niet om een abstract politiek debat. Achter deze dossiers schuilen concrete zorg- en levenssituaties.
Vrouwen die een zwangerschapsafbreking overwegen, gezinnen die geconfronteerd worden met juridische vragen rond ouderschap bij zwangerschap voor een ander en vrouwen die een beroep willen doen op discreet bevallen, wachten al jaren op meer rechtszekerheid en een duidelijk wettelijk kader.
Bij gebrek aan aangepaste regelgeving bevallen sommige vrouwen vandaag nog steeds in het geheim en zonder de nodige medische begeleiding. Mensen met een kinderwens zien zich dan weer geconfronteerd met juridische onzekerheid over hun toekomstige gezinsvorming. Voor hen hebben politieke vertragingen tastbare gevolgen.
De manier waarop deze dossiers worden behandeld in de politieke onderhandelingen heeft daarom een rechtstreekse impact op het dagelijks leven van mensen. Het gaat over reproductieve rechten, gezinsvorming, medische begeleiding en rechtszekerheid voor vrouwen en gezinnen in België.
Jana Van Acker, directeur Vrouwenraad: “De koppeling van deze dossiers onder één politiek akkoord kwam met de belofte dat dit vooruitgang zou opleveren. Vandaag moeten we vaststellen dat de aanpak vooral leidt tot vertraging en weinig transparantie. Achter elk van deze dossiers zitten mensen die wachten op duidelijkheid over hun zorg, gezinsvorming en rechten. Voor hen zijn dit geen onderhandelingsdeals maar concrete situaties in hun leven.”
Met de deadline van 1 december in zicht roept Vrouwenraad de politieke partijen op om duidelijkheid te scheppen over het akkoord van deze dossiers. Het is van uiterst belang dat toegang tot zorg, reproductieve rechten en juridische bescherming niet verder vertraging oplopen door bredere politieke onderhandelingen.
De gevolgen van uitblijvende regelgeving zijn immers niet louter politiek. Ze raken aan concrete levenssituaties, van medische zorg en gezinsvorming tot juridische bescherming en rechtszekerheid. Wanneer fundamentele rechten afhankelijk worden van politieke afwegingen in andere dossiers, ontstaat bovendien een precedent dat vragen oproept over de plaats van deze rechten binnen de democratische besluitvorming.