Mensenrechten
Sinds 1949 kennen we de Universele verklaring van de rechten van de mens.
De gruwelen van de Tweede Wereldoorlog lagen toen nog vers in het geheugen.
Rechten zoals vrijheid, gelijkheid (non-discriminatie), menselijke waardigheid, rechtvaardigheid en veiligheid worden voortaan beschermd.
Ze vormen de basis voor vrede, ontwikkeling en solidariteit binnen en tussen landen. De Verklaring is later verder omgezet in juridische verdragen en politiek beleid.
Gelijke rechten voor mannen en vrouwen is één van de basisprincipes van de mensenrechten. Het Verdrag tot uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW) biedt sinds 1979 een wettelijk kader.
Vrouwenrechten zijn dus voortaan juridisch afdwingbaar. Alle vormen van discriminatie van vrouwen moeten aangepakt worden én regeringen moeten investeren in empowerment van vrouwen om hun positie in de samenleving te verbeteren.
Een van de grootste schendingen van de mensenrechten is mensenhandel.
Artikel 6 van het CEDAW verplicht de leden om maatregelen te nemen tegen alle vormen van handel in vrouwen en tegen seksuele uitbuiting van vrouwen.
Driekwart van de slachtoffers van mensenhandel in de EU zijn vrouwen en bijna een kwart van de slachtoffers zijn kinderen (cijfers uit 2021). Zij komen vooral in gedwongen prostitutie terecht.
De Europese Unie zet zich in om mensenhandel te bestrijden, onder meer met de anti trafficking-richtlijn.
De laatste jaren worden verworven vrouwenrechten wereldwijd bedreigd en zelfs teruggeschroefd.
(Uiterst) conservatieve groepen zijn aan een opmars bezig, ook in Europa en in Vlaanderen.
De inzet voor de mensenrechten en vrijheden van vrouwen, in al hun diversiteit, blijft dan ook een belangrijke pijler in de werking van de Vrouwenraad.
Lees meer over de inspanningen van de Commissie Status van de Vrouw
